De imker hapt naar adem. De imker is moe. Want de kanteling van lente naar zomer is dit jaar opnieuw een uitdaging. De #bijen groeiden ongelofelijk hard en dat was mooi om te zien. Maar de imker kon niet volgen. En misschien was net dat de bedoeling.
Moederzwerm
Een maand geleden vertelden we jullie over onze eerste zwerm van het jaar. De moederzwerm van onze eigen kast was echt een gift. Want die bezet intussen onze eerste korf. En dus werd theorie rond de korf echt praktijk. Dat de nieuwe kolonie groeit als een speer, is een understatement. De korf is intussen bijna te klein maar we laten de bijen voorlopig hun eigen ding doen. Benieuwd of ze spoedig nog eens andere oorden willen opzoeken.
Dochterzwerm
Voor de bijen was het echter niet voldoende. De eerste kast bleek een schoolvoorbeeld, want na de moederzwerm kwam een week later ook nog een dochterzwerm. Die nam direct hoogte en vond op een boogscheut van onze imkerij een verlaten muurspleet. Sindsdien behuist ze een naburig leegstaand gebouw. We zijn stiekem dus wat fier dat een van onze eigen kolonies voor een bestaan als wilde bijenkolonie koos. Vanzelfsprekend volg ik de kolonie op de voet en hou jullie op de hoogte.
Mini’s worden groot
Maar ook onze kleine kastjes (Mini-Plussen) hadden intussen ruimtegebrek. Tijd voor een halvering van het volk dus dachten de bijen. Kort na elkaar volgden dus nogmaals twee (moeder)zwermen. Dat beide zwermen onze meidoorn erg aantrekkelijk vonden was imkersgeluk. We haalden zo wel beide zwermen makkelijk binnen. Zo veel nieuw leven verankert wel de toekomst van onze imkerij. Ze bieden onrechtreeks wat tegengewicht voor de teleurstelling van de voorbije weken. De koninginnenteelt met de larfjes van onze inheemse zwarte bij was immers mislukt. Ons teeltvolk had de princessenlarjes van de zwarte bijen niet aanvaard en koos duidelijk voor een ander pad. Jammer, maar we kaderen het onder de wijsheid van de natuur. Wellicht waren hier niet alle criteria vervuld.
Oogst
De kanteling van lente naar zomer luidt ook wel de lenteoogst in. Maar met het koude weer van de afgelopen dagen oogsten we dus erg beperkt. Elke kolonie mocht een volledig honingkamer houden. De oogst is dus niet erg groot. Toch zijn we uiterst dankbaar voor wat de bijen ons gunnen. De oogst rijpt nu nog even in de rijper en uw imker roert de komende week elke dag een tweetal keer de zoete massa. Zo breken we de kristallen en verkrijgen we die typische smeuïge lentehoning.
Blijven geloven
De voorbije weken kwamen zo opnieuw veel elementen samen. Zwermen boven zwermverhindering. Voldoende honing voor de bijen versus alle honing oogsten. Korfbijen laten “zijn” versus kasten (teveel) openen ter inspectie. Het blijft een evenwichtsoefening en ik blijf ermee worstelen. Maar ik geloof dat het deel uitmaakt van het proces naar anders imkeren. Meer met en voor de #bij. Ons vijfjarenplan is pas gestart en de basis is aanwezig. Blijven geloven dus. Elke stap is een stap dichter bij onze duurzame #korfimkerij.
