Deze nacht dronk de natuur.  Eindelijk viel er een beetje regen na de droogte van de voorbije weken.   Ook voor de bijen is dit goed nieuws.  Want in een periode met onvoldoende vocht gedragen de nectarbronnen zich anders.  Bij droogte is er minder nectar beschikbaar.  Wat beschikbaar is, is dikker (moeilijker op te zuigen) en bevat suikers die lastiger te verteren zijn.  De regenbui kwam daardoor niets te vroeg.

Voorbereidingsfase

We bevinden ons momenteel in de voorbereidingsfase.  Dit is de periode waarin imker en kolonies zich klaarmaken voor de winter.  Een tijd waarin de rijkdom van de natuur afneemt en er voldoende moet worden verzameld voor het aanvullen van de wintervoorraad.  Cruciaal is ook het grootbrengen van de generatie winterbijen.  Daarvoor is een voldoende gevarieerd stuifmeel voor eiwitrijk bijenbrood (mix van pollen en nectar) erg noodzakelijk.  Het is dus één van de beslissende fases in de bijencyclus.

Dilemma’s

Het is eveneens een periode waarin uw imker worstelt met zijn handelingen en visie.  Want er komen veel aspecten rond voedsel, gezondheid en bescherming samen.   Vele vragen passeren dan ook de revue: 

• Laten we de natuur beslissen of grijpen we in en behandelen we onze kolonies tegen de varroa-mijt? En hoe behandelen we dan?
• Oogsten we wat zomerhoning of laten we alles aan de bijen?
• Geven we zwakkere kolonies op of blijven we proberen?
• Bestrijden we de Aziatische Hoornaars of zijn ook zij deel van moeder natuur en zal die haar evenwicht wel terugvinden?

Het zijn vragen die onze handelingen beïnvloeden en waardoor we ons afvragen of we de gebeitelde weg moeten blijven bewandelen.  

Keuzes

De keuzes reflecteren onze manier van bijenhouden en confronteren ons met hoe sterk we het natuurlijk imkeren uitdragen.   

• Honing: we plaatsen het belang van de bijen voorop. Zij winteren in op eigen honing en genieten het voordeel van de natuurlijke enzymen, mineralen en voedingsstoffen. Dit jaar behouden alle kolonies dus hun zomerhoning.
• Varroa-behandeling: we werken in de hoofdvolken met zuigelingen die nadien de totale broedafleggers bevolken. Zo reduceren we de varroadruk met bio-technische methodes. De totale broedafleggers worden na 25 dagen met natuurlijk zuren behandeld. Alle broed krijgt zo de kans tot nieuw leven.
• Zwakke kolonies: We laten de natuur beslissen. Kolonies krijgen de kans om voldoende sterk de winter in te gaan. Lukt het niet, dan ruimen we gestorven kolonies of lege kasten/korven tijdig op.
• Aziatische hoornaar: De geelpoot hoornaar belaagt onze bijen massaal sinds enkele dagen. We beschermen onze bijenkolonies met selectieve vallen. De bijen dienen nog wat binnen te halen en dus moeten we hen de kans geven om te blijven vliegen. Hopelijk vindt de natuur een evenwicht om de invasieve exoot een halt toe te roepen.
• Korven: onze twee korfkolonies hebben ons intussen verlaten.  En dat doet ons nog het meeste pijn.  Beiden kwijnden langzaam weg en hadden geen bevruchte koningin meer.  Het toont hoe de natuur haar eigen keuzes maakt en enkel de sterkste volken overleven.  Van deze kolonies leerden we wat imkeren zonder ingrijpen echt betekent en wat we volgend jaar beter kunnen doen.

Imperfectie

We beseffen dat deze weg niet perfect is.  Over elk aspect valt iets te zeggen.  Maar zo werkt en is het leven.  Imperfectie toont onze kwetsbaarheid, het worstelen met angst en het zoeken naar balans tussen oud en nieuw.  Het is een proces waarbij imker, bijen en het verbonden ecosysteem in beweging zijn.  Want constante verandering is de essentie van ons bestaan.  Anders imkeren richt zich ook op groei.  Groei in weerbaarheid bij bijen, natuur én ja ook bij uw imker en zijn handelingen.   Het pad naar anders imkeren manifesteert zich logischerwijs niet in één rechte weg maar is een pad met bochten.  En dat is volledig ok.  Elke stap in de juiste richting is een stap vooruit.  Samen met de bijen blijven we dus geloven in onze weg vooruit!  Dat is er één waarbij de bijen centraal staan en waar we de natuur (met haar oneindige intelligentie) onze gids laten zijn.