Bundels roggehalm, dorsknuppels, zes zielen en een plek met de juiste energie.  Dat waren de ingrediënten voor een dag arbeid om het kaf te scheiden van het koren.

De start

De zes aanwezige zielen begonnen hun ontmoeting zoals het hoort.  Knuffels, koffie, thee en kleine keukengesprekken zette de groep snel op een gelijke ongedwongen golflengte.   Bijen waren natuurlijk het hoofdonderwerp maar er was ook tijd en aandacht voor elkaar.  Het doel was duidelijk, de vriendschap voelbaar.

Maaien

Maar zonder arbeid geen oogst.  En dus zetten vijf darren en één werkster zich naarstig aan het werk.  Schoven droog roggegraan werden aangevoerd.  Die waren in de zomer bij dag en dauw manueel gemaaid.  Dankzij een messcherp zeislemmet waren wapperende roggehalmen toen met zorg geoogst.  De zeis sneed, de aren bleven heel.  Opgebonden en gescheiden van meegeoogste wikke werden ze nadien toegewijd te drogen gelegd.

Rogge

De oorsprong van deze dag was een idee van de biodynamische imkers regio Rodeland.   Vorig jaar zaaide de vereniging in de herfst 300m2 rogge in op landbouwgrond van de Christoforus gemeenschap Munte.  Doel was zowel het oogsten van roggegraan als het oogsten van bundels roggestro.   Het geoogste roggestro zou later verwerkt worden in zelfgemaakte bijenkorven.  De graankorrels zouden verwerkt worden tot gemalen meel om heerlijke ambachtelijke roggebroden te bakken.  Het inzaaien van Sint-Jansrogge werd zo een project voor verbinding van brood, bijen en mensen.  

Dorsen

Terug naar ons imkerszestal dat duchtig aan het dorsen sloeg.  Met de knuppels werd ritmisch op de rogge-aren getrommeld.  Aandachtig werd de halm bewerkt tot elke korrel het kaf verlaten had.  De losgekomen graankorrels of koren kletterden in het rond als vallende regendruppels.  Noeste arbeid werd afgewisseld met lichter werk maar de zes hielden het tempo erin.  Gedroogde wikke werd secuur weggehaald uit de nog te dorsen aren.  Verwekt stro werd daarna kunstig gestapeld om verder te drogen.  Het ritme zat goed en de verstandhouding was ontwapenend.

Samen

Geen resultaat resultaat zonder omkadering. En daar zorgde onze fantastische gastheer voor. Spijs en drank, met liefde voor de pure smaken, werd met liefde geserveerd. Het zorgde voor extra motivatie en een geest van eensgezindheid. In het landelijke kader vloeiden samen werken en samen eten over in een buitengewoon gezamenlijk resultaat. De geoogste graankorrels werden einde dag door de wanmolen geblazen en resulteerden in 55 kilogram gezeefde roggekorrels. Eén deel was voor de molenaar, de rest zou later verwerkt worden tot roggemeel. De lege strohalmen waren tevens klaar voor de vlechters die de komende maanden met het natuurlijk materiaal hun eigen bijenkorven zullen vlechten.

Mensenverhalen

In een tijd waarin snelheid, digitalisatie en vooruitgang heersen slaagde deze groep erin tot stilstand te komen, een stap terug te zetten, te ontmoeten en een vergeten ambacht opnieuw leven in te blazen.  Eeuwenouwde traditie werd toegepast en uit een graankorrel ontstond op myceliaanse wijze een waaier aan vertakkingen tussen mensen.  Imkers, ambachtslieden, natuurliefhebbers, klanten-sympathisanten-werknemers van de korte keten en zelfs reizigers op zoek naar zingeving zijn allen deel van dit mensenverhaal.  

Beweging

Gek hoe een kleine graankorrel een gemeenschap doet ontmoeten, tot elkaar brengt, voedt én in beweging zet.  Mooi ook hoe de energie versneld stroomt bij het onbaatzuchtig samenwerken.  “Wat je geeft krijg je terug”, luidt het gezegde.  En vaak is die balans ook echt in evenwicht, maar bij dit soort projecten speelt de kracht van het cumulatieve.   Een wordt veel.  Klein wordt groots.  Of hoe een klein beetje levenskracht uitgroeit tot een grote bron van bij-zonder vloeiende energie. ♾️🐝🌾